Vestida de Azul

Madrid, 1983. Zes trans vrouwen verdienen hun brood als sekswerkers in bontjassen, kousen en nauwelijks iets anders, in de Calle de Jorge Manrique — tot de politie hen oppakt. Later, in een ontspannen setting, vertellen ze openhartig voor de camera over hun ervaringen als artiesten en prostituees, over marginalisering en repressieve wetten. De film volgt hen ook in intieme momenten: tijdens het ontharen, het nemen van hormonen en borstvergrotingen. Dressed in Blue geldt als een mijlpaal van de Spaanse queer cinema — en het is moeilijk om de films van Pedro Almodóvar los te koppelen van de vernieuwingen die dit werk inluidde.