Edito

25 jaar en nog altijd niet braaf!

Pink Screens is toe aan zijn 25ste editie. Al bijna een kwarteeuw lang vertonen we queer films, zorgen we voor opschudding op het scherm en verspreiden we verlangens, protesten en ideeën… en nog altijd zijn we niet van plan om het rustiger aan te doen. Voor deze jubileumeditie kleuren ons geel en fuchsia opnieuw de bioscopen en culturele plekken in het centrum van Brussel. Films, gesprekken, lezingen, performances, ontmoetingen, feesten en enkele verrassingen: ook op je 25ste kun je nog overdrijven.

En er zullen natuurlijk tal van films zijn! Ons programmatieteam verdiepte zich uren, vele uren lang in honderden inzendingen en selecteerde er meer dan 170. Een record! We zoeken geen consensus: Pink Screens houdt van films die je anders doen kijken, discussies uitlokken en je doen twijfelen aan zekerheden. Liefdes, plezier, verzet, lichamen, verlangens en de tegenstrijdigheden van queer levens komen overal terug in onze langspeelfilms én in onze onmisbare kortfilmvertoningen.

Dit jaar verkent ‘Quand on arrive en ville’ de stad als plek van intimiteit en samenzijn, terwijl ‘Je est un autre’ zich verdiept in persoonlijke ervaringen en intieme banden. Met ‘Working Class Heroes’ richten we ons op het leven van arbeiders en op vormen van verzet die in onze queer verhalen al te vaak vergeten worden.

Maar Pink Screens kon nooit enkel braaf voor een scherm blijven zitten. En omdat je je 25ste verjaardag niet viert door minder te doen, doen alle onderdelen van het festival er nog een schep bovenop. Eén tentoonstelling? Veel te bescheiden. Dit jaar zijn het er twee: de ene neemt de kelders van Cinema Galeries in, de andere strijkt neer in LaVallée. Performances, lezingen en artistieke voorstellen doen de grenzen tussen cinema, kunst en vrolijke queer chaos nog verder vervagen.

Ook zijn er meer ontmoetingen en gesprekken met filmmakers, kunstenaars, verenigingen, activisten en andere gasten. En wat feesten en evenementen betreft, kunnen we je maar beter waarschuwen: het wordt stevig!

Omdat tien dagen blijkbaar niet meer volstaan voor onze kwarteeuwcrisis, speelt Pink Screens verlengingen. De hele maand november lang sluit een speciaal programma in Cinematek rond queer cinema uit de jaren 70 deze jubileumeditie af.

25 jaar dus. Er passeerden duizenden films, ontmoetingen, debatten, performances, feesten, verliefdheden en vermoedelijk ook heel wat te korte nachten. Maar bovenal is Pink Screens een avontuur dat we al 25 jaar samen beleven, opgestart door de queers van gisteren, gedragen door die van vandaag en al klaar om die van morgen te verwelkomen. Dat Pink Screens er na 25 jaar nog altijd is, is ook dankzij jullie.

Of je er nu al bij bent sinds de eerste kus, of dit je eerste date met Pink Screens is: zet de deuren maar wijd open, de queers komen eraan.

En op hun 25ste zijn ze zeker van plan laat thuis te komen.

 

Focus

Ik is een ander

Soms lijkt het leven fictie te overtref-fen. Daarom hebben deze filmmakerservoor gekozen zich te richten op huneigen ervaringen of die van hun naas-ten. In Adam’s Apple documenteert eenmoeder, Amy Jenkins, het transitiepro-ces van haar tienerzoon.In Fragments d’un parcours amoureux bevraagt Chloé Barreau haar ex-partners, terwijl Florent Gouëlou, zelf actief als dragqueen, in Habibi,chanson pour mes ami·e·s de voorberei-dingen voor het laatste cabaret van hetseizoen volgt. Philippe Vallois filmt zijn minnaar in de gefictionaliseerdevertelling van L’enquête de mon cœur. Deze films laten zien waar autobio-grafische documentaires het beste inzijn: queeridentiteiten van binnenuitverkennen, binnen intieme relaties.

Wanneer je aankomt in de stad

In deze focus is de stad afwisselend een plek van intimiteit, thuisgevoel, vriendschap en samenzijn. De thermen worden een tijdloze ruimte waar twee vrienden met elkaar kunnen praten (Anoche Conquisté Tebas), terwijl Parijs het decor vormt van een ontmoeting die nieuwe mogelijkheden opent (A Second Life). Een appartement maakt de spanningen tussen een koppel en hun verlangen naar een thuis voelbaar (Lucky, Apartment), terwijl een leegstaand pand in Teheran verandert in een collectief toevluchtsoord (The Crowd). Deze focus sluit aan bij de zoektocht naar verbondenheid en herinnering die als een rode draad door de kortfilms van de sessie Plus belle la ville loopt.

Working Class Heroes

Sociale klasse is vaak een onderbelicht aspect van intersectionaliteit. Maar hoe kunnen we het over queerness hebben zonder stil te staan bij de realiteit van queer vrachtwagenchauffeurs (Du fioul dans les artères)? Welke queer vergeten we in ruimtes waar het lichaam gevaar loopt (Miss Carbón)?

Welke liefdesof verzetsverhalen blijven buiten beeld wanneer onze kijk op identiteit bijna eenvormig wordt en arbeidersverzet uitwist (Iván & Hadoum)? Een ode aan onze Working Class Heroes en hun strijd.

Pink Memories

Decennialang zaten ze in de kast, gebuktonder schuldgevoelens, of werden zeuitgesloten.

In de jaren 70 verschijneneindelijk films die openlijk aandachtbesteden aan het leven en de strijd vanhomo’s, lesbiennes en trans personen.

Een van de belangrijkste keerpuntenwaren de Stonewall-rellen. Homo’s,lesbiennes, trans personen, sekswerkersen dakloze jongeren die de bar bezochten,kwamen de straat op uit protest tegen dedagelijkse intimidatie door de politie.

De jaren 70 staan ook in het teken van deseksuele revolutie en de opkomst van hetfeminisme. Die ontwikkelingen dragenbij aan een nieuwe filmtaal: homo’s,lesbiennes, trans personen wordenvaker als volwaardige fictiepersonagesopgevoerd, terwijl militante films destrijd voor gelijke rechten uitdragen.

Ter gelegenheid van de 25ste editie nodigt Pink Screens je uit om deze periode teherontdekken, waarin films provoceren of taboes doorbreken. Films met vrije queer personages, ver verwijderd van de slachtofferrol waarin ze voordienal te vaak werden geportretteerd.

Deze gevarieerde, onvolledigeretrospectieve is gedurende dehele maand november te zien,voornamelijk in Cinematek.

Trigger Warnings

Pink Screens stelt je dit jaar opnieuw films voor die ons raakten, een diepe indruk nalieten, ons lieten lachen, of lieten huilen. Eerst en vooral herinneren we je er graag aan dat de meeste voorstellingen bedoeld zijn voor een volwassen en geïnformeerd publiek. Lees zeker de samenvattingen en informatie. We doen ons best om een juist beeld te geven van elke film. Dit jaar hebben we triggerwarnings toegevoegd bij enkele voorstellingen met een gevoelige inhoud.

Expo Queer 2026

Voor de 25e editie presenteert Pink Screens twee tentoonstellingen die met elkaar in dialoog gaan: Radical Pillow Talk en Queer Resistance. Van het intieme tot het politieke verkennen ze de ruimtes waarin queer levens vorm krijgen en waar verlangen, fantasie, gemeenschap en verzet krachten van emancipatie kunnen worden.

Via uiteenlopende praktijken en perspectieven nodigen de kunstenaars ons uit om kamers, straten, clubs, lichamen, archieven en verbeeldingswerelden te verkennen, en na te denken over de verbanden tussen onze persoonlijke ervaringen en collectieve strijd.

Radical Pillow Talk: Ontdek de tentoonstelling

Queer Resistance: Ontdek de tentoonstelling

Online Programma